Mój mąż zostawił mnie samą ze swoim „sparaliżowanym” synem. W chwili, gdy jego samochód zniknął mi z oczu, chłopiec zerwał się z wózka inwalidzkiego i wyszeptał: „Uciekaj! On nie wróci!”.

Mój mąż zostawił mnie samą ze swoim „sparaliżowanym” synem w nudny czwartkowy wieczór, pocałował mnie w policzek przy drzwiach wejściowych i odjechał długą, żwirową drogą, jakby miał zamiar wrócić.

Nie, nie zrobił tego.

Albo raczej nigdy nie było to jego zamiarem.