No więc zostałem.
Rozmawialiśmy przez prawie trzy godziny.
O pani, która mieszka wzdłuż ulicy i nadal wiesza świąteczne światełka, nawet w marcu.
W sprawie mojej córki, która uczy się jeździć.
Mojej matce trzeba było pomóc, żeby się zestarzeć, ale nie żeby zniknąć ze swojego życia.
